|
 Data
urodzenia: 15 stycznia, 1975 roku
Miejsce urodzenia: Montreal, Kanada
Miejsce zamieszkania: Sarasota
Narodowość: Francuska
Wzrost: 178 cm
Waga: 68 kg
Ubranie: Nike
Obuwie: Nike Air Zoom Breathe Free
Rakieta: Yonex RD TI-70 Standard 88
Sposób gry: praworęczna z oburęcznym backhandem
Najwyższa pozycja w rankingu WTA: 3
Najwyższa pozycja w debla: 3
Zarobione pieniądze: ,451,861
Tytuły w singlu: 15
Tytuły w deblu: 10
Tytuły wielkoszlemowe: dwa w singlu i jeden w deblu
Trener: Sven Groeneveld
Biografia:
Mary Pierce urodziła się piętnastego stycznia 1975 roku w
kanadyjskim mieście Montrealu. Jednak już od początku swej
wyczynowej kariery tenisowej reprezentuje kraj jakim jest Francja.
Grać w tenisa zaczęła już we wczesnym dzieciństwie, co pomogło jej
osiągnąć tak wspaniałe wyniki, wysławiające ją na cały świat.
Aktualnie nad grą i przygotowaniem fizycznym Mary pracuje ze Svenem
Groenveldem jej aktualnym trenerem. Do hobby i ulubionych zajęć
francuskiej zawodniczki należą zakupy, książki, yoga, narciarstwo,
kino, a także różne gry typu karty czy puzzle. Jej ulubionym kolorem
jest biały, ma także dwa psy rasy Chihuahua, Gilberta i Ginger. Swą
karierę na zawodowych arenach zaczęła bardzo wcześnie bo już w roku
1989 jako czternastolatka na międzynarodowym turnieju w Hilton Head
(obecnie Chaerlstone), stając się tym samy jedną z najmłodszych
zawodniczek przechodzących na zawodowstwo. Rok później po raz
pierwszy zagrała w turnieju zaliczanym do wielkiego szlema ,
docierając do drugiej rundy na swoich kortach w Paryżu. W roku 1991
dotarła do trzeciej rundy turnieju French Open i US Open, zdobyła
również swój pierwszy tytuł w grze pojedynczej i podwójnej (w parze
z Langarovą) w Palermo. Sezon zakończyła na miejscu 26 rankingu WTA.
W kolejnym roku poprawiła wyniki w turniejach wielkoszlemowych
dwukrotnie (w Paryżu i Nowym Jorku) dochodząc do czwartych rund. Z
miejsca 26, które zajmowała na początku sezonu skoczyła na pozycję
13. Rok 1993 był dla Mary bardzo szczęśliwy, a to ze względu na to,
że debiutując w Australian Open dotarła aż do ćwierćfinału, zagrała
także w półfinale turnieju mistrzyń, do którego kwalifikuje się
szesnaście pierwszych zawodniczek z list rankingowych. W roku 1994
pobiła kolejny rekord osobisty dochodząc do finału wielkoszlemowewgo
French Open-Roland Garros, przegrywając w nim z bardzo dobrze znaną
wspaniałą hiszpańską tenisistką Aranxą Sanchez-Vikario. Przebiła się
do pierwszej dziesiątki rankingu co pozwoliło jej na kolejny start w
turnieju kończącym sezon i powtórzenie wyniku z przed roku dzięki
któremu po raz pierwszy sklasyfikowana została na miejscu 5
międzynarodowego rankingu kobiet. Kolejny rok, a mianowicie 1995
rozpoczął się dla Mary wyśmienicie, Francuska wygrała pierwszy w
karierze turniej wielkoszlemowy pokonując w finale Australian Open
Sanchez-Vikario, 6:2 6:3. W roku 1996 Pierce nie osiągała
specjalnych wyników, najlepiej wypadła w Wimbledonie, gdzie zagrała
w ćwierćfinale. Rok później Mary zagrała w finale Australian Open
(przegrywając w nim ze Szwajcarka Martiną Hingis), a także finale
turnieju mistrzyń (rewanżując się Hingis w ćwierćfinale i
przegrywając w finale z Czeszką Janą Novotną) ), zostając tym samym
pierwszą Francuską od 25 lat, która tego dokonała. Zwycięstwo w
halowej imprezie w Paryżu, a także Amelia Island i Moskwie
(pokonując po drodzedo zwycięstwa Venus Williams i Monicę Seles) to
tylko część dokonań z roku 1998. Została pierwszą zawodniczką w erze
"open" tenisa, która w jednym turnieju (Australian Open) wygrała dwa
mecze wynikiem 6:0;6:0. W roku tym zdobyła także dwa kolejne tytuły
w grze podwójnej w Amelia Island (w parze z Sandrą Cacic) i Moskwie
( w parze z Natashą Zwerevą). W roku 1999 Mary zagrała w dwóch
ćwierćfinałach wielkoszlemowych (Melbeurne i Nowy Jork), jak również
w 1/4 imprezy kończącej (pokonując Kournikovą i przegrywąc z Hingis).
Rok 2000 rozpoczęła dochodzac do czwartej rundy Australian Open,
następnie została pierwszą Francuską od czasu Francoise Durr (rok
1967), która wygrała Roland Garros w grze pojedynczej. Dodatkowo
wygrała tam także debla w parze z Martiną Hingis. Wygrała czternasty
w karierze turniej w Hilton Head, tracą po drodze do zwycięstwa
zaledwie 12 gemów (pokonując w finale Aranxę Sanchez-Vikario
6:1;6:0), zagrała także w finale deblowego turnieju w Australii (w
parze z Hingis, przegrywając z Raymond i Stubbs). Rok później
dotarła do trzeciej rundy Australian Open i z powodu kontuzji nie
startowała w pozostałych imprezach wielkoszlemowych. Rok 2002
rozpoczęła od imprezy w Hobart, do której otrzymała "dziką kartę" ,
następnie w taki sam sposób otrzymała możliwość występu w Melbeurne
gdzie przegrała w pierwszej rundzie kreczując z powodu kontuzji.
Powróciła kilka miesięcy później w Paryżu (French Open) , do którego
przystąpiła podobnie jak w poprzednich imprezach tego roku z "dziką
kartą". W imprezie tej doszła do 1/4 przegrywając w tej fazie z
Sereną Williams 1:6;1:6. W roku tym osiągnęła także trzecią rundę
Wimbledonu i odpadła już na początku imprezy wielkoszlemowej w Nowym
Jorku. Niewątpliwie Mary Pierce jest jedną z najlepszych tenisistek
świata i taką zostanie do końca swej wspaniałej i bardzo ciekawej
kariery zawodowej.
|
